TRAWERS GRANIOWY WATZMANNA W ALPACH BAWARSKICH

Watzmann to masyw górski leżący w Alpach Bawarskich, a dokładnie w Alpach Berchtesgadeńskich, na terenie parku narodowego o tej samej nazwie. Masyw można pokonać szlakiem turystycznym biegnącym przez trzy jego szczyty, Hocheck (2651 m), Mittelspitze (2713 m) i Südspitze (2712 m). Trasa jest mocno eksponowana z resztkami stalowej liny do asekuracji przy pomocy uprzęży i lonży. W tym wpisie znajdziesz wszystko, co musisz wiedzieć o trawersie graniowym Watzmanna w Alpach Bawarskich. No to zaczynamy!

ILE CZASU ZAJMUJE PRZEJŚCIE WATZMANNA?

Watzmann to najwyższa góra Niemiec znajdująca się w całości na terenie tego kraju, leżąca w Parku Narodowym Berchtesgaden, w sąsiedztwie słynnego jeziora Königssee. Szlak turystyczny, częściowo zabezpieczony stalową liną do autoasekuracji, biegnie przez trzy wierzchołki masywu, Hocheck (2651 m), Mittelspitze (2713 m) i Südspitze (2712 m). Zgodne z poniższą mapą, cała pętla wynosi 23,5 km, z sumą podejść 2270 m i sumą zejść 2270 m. Różnica wysokości jest spora, dlatego trawers graniowy Watzmanna najczęściej pokonuje się w dwa dni. Pierwszy dzień to podejście z parkingu (47.6027656N, 12.9235622E) do schroniska Watzmannhaus (1930 m), a drugi dzień to przejście po grani, zejście z niej i powrót na parking.

Trawers graniowy Watzmanna – mapa

NA CZYM POLEGA PRZEJŚCIE WATZMANNA?

Od wierzchołka Hocheck, przez Mittelspitze, aż do wierzchołka Südspitze biegnie półtorakilometrowa graniowa via ferrata o trudnościach B, a w zasadzie biegła, a nie biegnie, bo obecnie zostały już po niej tylko ślady. Watzmann jest niezwykle popularną górą w Niemczech, która od lat przyciąga masę turystów, również tych niedoświadczonych. Ze względu na dużą ilość wypadków, postanowiono zrobić coś nietypowego, a mianowicie ściągnąć żelastwo, a nie dołożyć. Ciekawa i nieco kontrowersyjna praktyka przyjęta przez Niemców, ale tak to już jest, że goła skała bardziej straszy. W związku z tym trawers graniowy Watzmanna jest obecnie częściowo zabezpieczony stalową liną do asekuracji przy pomocy uprzęży i lonży.

JAK TRUDNE JEST PRZEJŚCIE WATZMANNA?

Pytanie, które najczęściej pada o Watzmanna to pytanie o trudność tego przejścia w kontekście Orlej Perci. Osobiście uważam, że trawers graniowy Watzmanna jest trudniejszy od Orlej Perci. Głównie dlatego, że nie ma na nim metalowych pomocy typu klamry, drabinki i wiele odcinków wymaga użycia rąk, niezależnie od tego czy można się przypiąć do stalowej liny, czy nie. Tak jak wspomniałam wcześniej, sporo miejsc nie jest w ogóle zabezpieczonych, jednak na pocieszenie dodam, że wszystkie najbardziej eksponowane fragmenty nadal są. Na pewno odradzam ten szlak osobom, które nie czują się w pełni swobodnie na Orlej Perci i mają nawet najmniejszy lęk wysokości czy przestrzeni. Obycie z gołą skałą jest tutaj naprawdę ważne.

JAK WYGLĄDA PODEJŚCIE DO SCHRONISKA?

Z parkingu do schroniska Watzmannhaus (1930 m) jest tylko 7 km, ale podejścia aż 1300 m. Na szczęście ten odcinek należy do bardzo przyjemnych. Szlak biegnie stopniowo do góry przez las, a potem przez bardziej odkryty teren. Po drodze jest jedno schronisko, Mitterkaseralm (1420 m), gdzie można zrobić przerwę, napić się kawy i zjeść coś słodkiego. Widoki po drodze cieszą oko i stanowią namiastkę tego, co będzie później. Aby nocować w schronisku Watzmannhaus niezbędna jest rezerwacja. Trzeba jej dokonać na oficjalnej stronie schroniska i to z wyprzedzeniem, a potem trzymać kciuki, że pogoda będzie dobra. Szczerze, nie odważyłabym się na trawers Watzmanna, gdy skała jest mokra, w prognozie jest burza lub porywisty wiatr.

JAK WYGLĄDA NOCLEG W SCHRONISKU?

Watzmannhaus to duże, przestronne schronisko z fajną atmosferą i wyśmienitym jedzeniem. Tak jak wspomniałam wcześniej, rezerwację trzeba zrobić z wyprzedzeniem, ale płatność odbywa się na miejscu gotówką, oczywiście w euro. Ja wybrałam nocleg w pokoju sześcioosobowym i zapłaciłam za niego 25€ ze zniżką za członkostwo w Alpenverein. Naturalnie, jeżeli nie jesteś członkiem stowarzyszenia, cena będzie wyższa. Pokoje są bardzo czyste, zadbane. Należy mieć ze sobą swój własny śpiwór. W schronisku jest łazienka, ale tylko z umywalkami, bez prysznica. W przypadku nagłej zmiany planów rezerwację należy zmienić lub anulować. Jeżeli tego nie zrobisz, opłata zostanie pobrana z karty podanej podczas rezerwacji.

JAK WYGLĄDA ZEJŚCIE Z GRANI?

Co ciekawe, dla mnie najtrudniejsze nie było pokonanie odcinka między Hocheck, a Südspitze, a samo zejście ze Südspitze w dół do doliny. Zejście z grani jest równie trudne technicznie jak trawers graniowy, niesamowicie strome i częściowo pokryte piargiem. W połączeniu z całodniowym zmęczeniem to naprawdę mocna kombinacja. To jest też kolejny argument przemawiający za tym, że przejście Watzmanna jest trudniejsze od Orlej Perci. Poza obyciem z ekspozycją, niesamowicie ważna jest również dobra kondycja. Szłam już Orlą Perć w jeden dzień, startując i kończąc z parkingu w Palenicy Białczańskiej i nie umordowało mnie to tak, jak zejście z Südspitze do doliny i powrót na parking, a i tak robiłam Watzmanna w dwa dni.

JAK ZAPLANOWAĆ PRZEJŚCIE WATZMANNA?

Czy da się zrobić trawers Watzmanna w jeden dzień? Zapewne tak, ale wymaga to rewelacyjnej kondycji i bardzo wczesnego startu, w zasadzie w nocy. Póki co, nie dla mnie! Jeżeli chodzi o kierunek wędrówki, drugi raz poszłabym tak samo, czyli od schroniska Watzmannhaus do Südspitze i potem na dół do doliny, niezależnie od tego, jak ciężkie było zejście z grani. Szczerze mówiąc, nie jestem w stanie uargumentować tego wyboru w żaden sensowny sposób. Chyba po prostu wolę się „dobić” na koniec niż na dzień dobry. Między tym punktem 47.5317164N, 12.8988122E, a parkingiem Wimbachbrücke, są jeszcze dwa schroniska, gdzie można się posilić, Wimbachgrieshütte i Wimbachschloss. Cena za parking za jeden cały dzień to 9€.

JAKIE SĄ MOJE ODCZUCIA PO PRZEJŚCIU WATZMANNA?

Niesamowita przygoda, która wymaga zachowania ostrożności na każdym kroku. Fakt, najbardziej wyeksponowane fragmenty są nadal zabezpieczone stalową liną do autoasekuracji za pomocą lonży i uprzęży, ale i tak na odcinku od Hocheck do Südspitze, było kilka miejsc, w których zrobiło mi się ciepło. Czynnikiem podnoszącym adrenalinę była spora ekspozycja i nowy, nieznany teren. Cały czas czułam niepewność związaną z tym, co czyha za rogiem. Myślę, że drugi raz czułabym się swobodniej. Ostatnia nieco stresogenna kwestia to brak możliwości ewakuacji. Albo idziesz do końca, albo się wracasz. Nie da się zejść z grani przed Südspitze. Na Watzmanna koniecznie zabierz zestaw do via ferraty i kask. Powodzenia!

To wszystko o trawersie graniowym Watzmanna w Alpach Bawarskich. Czy masz jeszcze jakieś pytania? Daj znać w komentarzu!

Hej, tu Karolina, autorka tego bloga. Jeżeli korzystasz z moich treści i uważasz, że są one wartościowe to będzie mi bardzo miło, jeżeli wesprzesz moją działalność, stawiając mi wirtualną kawę. Pisanie bloga sprawia mi ogromną frajdę, ale pochłania mnóstwo czasu i energii. Kawa zawsze się przyda!