CO SPAKOWAĆ NA KOM-EMINE, CZYLI 600 KM PRZEZ GÓRY BUŁGARII

Jak wszyscy doskonale wiemy, im niższa waga plecaka, tym bardziej komfortowa wędrówka. Szczególnie jeżeli do pokonania jest kilkaset kilometrów. Na Kom-Emine wyruszyłam z plecakiem ważącym dokładnie 10,5 kg bez wody i mimo że do bycia ultra light jeszcze trochę mi brakuje, to cieszę się, że zrobiłam w tym kierunku kolejny krok. W tym wpisie znajdziesz sprzęt, który zabrałam ze sobą na szlak o długości 600 kilometrów biegnący przez góry Bułgarii. Trasę miałam przyjemność pokonać na przełomie czerwca i lipca.

JEDZENIE & WODA

Kom-Emine jest szlakiem o zróżnicowanym dostępie do jedzenia. Co do zasady, prawie codziennie przechodzi się przez minimum jedno schronisko, ale według oficjalnych informacji, bez wcześniejszej zapowiedzi, nie można liczyć na posiłek. W rzeczywistości, idąc w sezonie, ja nie miałam z tym problemu i każdego dnia udało mi się zjeść ciepły posiłek w schronisku. Niemniej jednak, coś trzeba jeść zanim się do tego schroniska dojdzie. Ja zabrałam ze sobą 12 posiłków liofilizowanych i kilka batonów. Dodatkowo, zasoby uzupełniałam też na bieżąco, w miasteczkach na szlaku, praktycznie przy każdej możliwej okazji. Więcej informacji o tym, jak rozplanowałam swoje posiłki na Kom-Emine znajdziesz w osobnym wpisie.

SPRZĘT GÓRSKI & KEMPINGOWY

Większość nocy na szlaku spędziłam śpiąc w schroniskach, jednak w moim plecaku i tak nie zabrakło namiotu. Dlaczego? Według oficjalnych informacji, aby spać w schroniskach trzeba się zapowiadać. Nie do końca wyobrażałam sobie dzwonienie do schronisk i rozmowę w języku bułgarskim, więc nie byłam pewna, czy będzie dla mnie miejsce czy nie. Dodatkowo infrastruktura we wschodniej części szlaku jest uboższa i w rzeczywistości namiot i tak staje się koniecznością, bo nie każdego dnia będziesz kończyć wędrówkę w schronisku. Finalnie nigdzie nie odmówiono mi noclegu, jednak warto podkreślić fakt, że ja robiłam Kom-Emine przed wysokim sezonem. Więcej informacji o noclegach na szlaku znajdziesz w osobnym wpisie.

ODZIEŻ & BUTY

W zeszłym roku przed GR20, wydawało mi się, że nie mam już z czego zrezygnować, jeżeli chodzi o ubrania w plecaku. W tym roku okazało się, że da się przetrwać na szlaku mając ze sobą jeszcze mniej. Na Kom-Emine miałam tylko dwa zestawy ciuchów, a to oznacza, że zrezygnowałam z dobra luksusowego, czyli trzeciego zestawu ubrań przeznaczonego wyłącznie do spania. W praktyce wieczorami w schroniskach robiłam pranie i każdy kolejny dzień wędrówki zaczynałam w odświeżonym zestawie. Pierwszy raz też zdecydowałam się spakować na szlak długodystansowy sandały i absolutnie nie żałuję. Wiele odcinków Kom-Emine prowadzi po asfalcie i przy 30 stopniowym upale, sandały okazały się być niezwykle pomocne.

KOSMETYKI & LEKI

Trzy rzeczy mnie niesamowicie zaskoczyły w bułgarskich schroniskach. Po pierwsze, we wszystkich był dostępny papier toaletowy. Po drugie, w większości obiektów można było się umyć w ciepłej wodzie. Po trzecie, prysznice w Bułgarii są wieszane nad muszlą klozetową, podobnie jak w Azji. Nie jest to nic wybitnie utrudniającego życie, po prostu coś, czego się nie spodziewałam. Jeżeli chodzi o standard w schroniskach to jest on bardzo różny. Od spartańskich warunków do komfortowych, dwuosobowych pokojów z prywatną łazienką i wszystkiego, co możliwe pomiędzy jednym, a drugim. Więcej informacji o poszczególnych schroniskach znajdziesz w osobnym wpisie, a poniżej lista moich kosmetyków i zawartość mojej apteczki.

SPRZĘT ELEKTRONICZNY

Jako że tworzę w sieci zawodowo, sprzęt elektroniczny jest dla mnie niezwykle ważny. Normalnie wzięłabym ze sobą aparat i drona, ale na tak długim szlaku musiałam z czegoś zrezygnować. Materiały na moje media społecznościowe to zasadnicza sprawa, ale niska waga plecaka jest równie istotna. Finalnie sprzęt elektroniczny i tak przekroczył łącznie 2 kg, mimo że wzięłam ze sobą tylko drona. Ładowanie sprzętu na szlaku nie stanowiło dla mnie żadnego problemu. Prawie w każdym schronisku byłam w stanie bezpłatnie podładować sprzęt. Czasami kontakty były dostępne w pokoju, a czasami w części wspólnej schroniska. Jeżeli natomiast planujesz spać głównie na dziko, wówczas ładowanie sprzętu będzie bardziej utrudnione.

PODSUMOWANIE

Moim celem jest być ultra light i w kolejnych latach planuję dalej odchudzać mój plecak poprzez dalszą redukcję ilości rzeczy i wymianę sprzętu na lżejszy. Jednak na dzień dzisiejszy, jestem bardzo zadowolona z tego, co spakowałam na Kom-Emine. Wszystkie rzeczy z plecaka były w stałym użytku (poza apteczką!) i niczego mi nie zabrakło. Na początku myślałam, że przesadziłam z ilością power banków, ale na samym końcu szlaku, gdy nocowałam na dziko, bez tej drugiej baterii, zabrakłoby mi energii. Podsumowując, w tym roku na plecach miałam 10,5 kg bez wody, a postęp w pakowaniu zawdzięczam wymianie śpiwora i maty na lżejsze oraz rezygnacji z niektórych dóbr luksusowych, które miałam ze sobą rok wcześniej robiąc GR20.

To już wszystko, co zabrałam ze sobą na Kom-Emine, czyli 600 km przez góry Bułgarii. Kiedy planujesz zrobić ten szlak? Daj znać w komentarzu!

Hej, tu Karolina, autorka tego bloga. Jeżeli korzystasz z moich treści i uważasz, że są one wartościowe to będzie mi bardzo miło, jeżeli wesprzesz moją działalność, stawiając mi wirtualną kawę. Pisanie bloga sprawia mi ogromną frajdę, ale pochłania mnóstwo czasu i energii. Kawa zawsze się przyda!